Waar Rat nog onbezorgd was
De vorige keer zagen we hoe de wegen van Zweef en Rat zich, zonder dat zij het zelf beseften, langzaam naar elkaar begonnen te buigen.
Vandaag verlaten de kronieken Kasteel Andijk voor het eerst helemaal.
Want ook Rat had ooit een jeugd.
Ver voordat hij uitgroeide tot de meest gezochte indringer van Andijk, leefde hij met zijn ouders en nestgenoten aan de oevers van de Zaan. Tussen oude tonnen, afgedankte boten en vergeten rommel vond zijn familie alles wat een rat zich maar kon wensen. Voor mensen was het een stortplaats. Voor Rat was het een paradijs.
Maar oude kronieken weten dat geluk zelden lang ongestoord blijft.
Op een dag verschijnen de ijzeren monsters. Graafmachines verscheuren zonder mededogen het vertrouwde landschap. Hun hol verdwijnt onder puin, balken en modder. Wat generaties lang een veilige thuishaven was geweest, verandert in enkele uren in een woestenij.
En zo begint, zonder dat iemand het beseft, de grote trektocht van Rat en zijn familie. Een tocht die hen uiteindelijk, na vele omzwervingen, steeds dichter bij één bestemming zal brengen.
Kasteel Andijk.
En terwijl Zweef daar rustig verder bouwt aan zijn toekomst, zet Rat zijn eerste schreden naar het lot dat hen beiden onvermijdelijk met elkaar zal verbinden.
