Ik wil deze kerst weer vier jaar oud zijn…
Ik wil op de schoot van mijn moeder zitten, lekker knus met een kop
warme chocolademelk, terwijl mijn vader ' De nacht voor Kerstmis'
voorleest en mijn moeder me in haar armen sluit.
Ik wil op de grond zitten en omhoog kijken naar een gigantische boom die fonkelt,
schittert en danst in het licht. Ik wil kijken naar kaarsen
die alleen in deze tijd van het jaar tevoorschijn komen, die ruiken
naar alles wat met Kerstmis te maken heeft, naar al het goede in de wereld.
Ik wil geloven in de magie van Kerstmis; waar de Kerstman
vanavond komt, waar het huis gevuld is met liefde, waar
mijn ouders tijd met mij doorbrachten, allemaal afgezonderd
van de waanzin van alles buiten onze knusse wereld.
Ik mis de kerstmuziek op de radio, de tijd dat
het huis de perfecte temperatuur had om jezelf
onder een warm dekentje te nestelen, te knuffelen met de hond van de familie, nippend aan
de grootste mok warme chocolademelk die een kind ooit heeft gezien, terwijl kleine
marshmallows smolten in de stoom.
Ik wil mijn grootouders nog één keer bij me hebben voor Kerstmis.
Ik wil dat hun gelach de hele kamer vult, en ik wil omringd zijn
door neven en nichten die hyperactief zijn van te veel kerstkoekjes
en te veel kerstsfeer.
Ik verlang naar de heerlijke geuren van versgebakken lekkernijen, gemaakt
met recepten van vijftig jaar oud, naar mijn grootmoeder
en tantes die druk in de weer zijn, lachen en wijn drinken in de kleine keuken van mijn moeder,
terwijl de geur en het geknetter van brandend dennenhout
in de open haard het huis vullen.
Ik wil dat mensen die oud en overleden zijn, nog maar een paar uur leven,
zodat een kind weer de zekerheid krijgt dat niemand ouder wordt en dat ik
voor altijd vier zal blijven, omringd door mensen die van me houden, die er altijd zijn, altijd
van mij om te knuffelen en naar me toe te rennen als ik bang ben.
Ik wil gebiologeerd voor een gigantische tv zitten, meegesleept door de avonturen
van Frosty en Rudolph, en geloven dat die magische plekken bestaan
zodat ik ze ooit kan bezoeken.
Bovenal wil ik naar bed gaan met de wetenschap dat de Kerstman vanavond langskomt,
en wil ik blijven geloven dat er, ongeacht hoe braaf of stout ik ben geweest,
cadeautjes voor me zullen zijn, en dat de wereld 's ochtends
een met sneeuw bedekte speeltuin voor me zal zijn.
Ik mis mijn ouders in deze tijd van het jaar. De humor van mijn vader
en de lieflijkheid van mijn moeder, beiden al lang geleden overleden, maar nooit
vergeten tijdens de feestdagen, wanneer hun liefde de mijne was.
Als je kinderen hebt in de kerstleeftijd, waar alles mogelijk is
dankzij magie, koekjes en warme chocolademelk, vergeet dan niet dat je zelf ooit
zo'n kind was. Een vierjarige die lekker onder een dekentje gekropen
voor de open haard zit en naar een verhaaltje luistert, geborgen door zijn ouders, is een herinnering voor het leven.
Wees dit jaar echt aanwezig met Kerstmis. Wees vredig met degenen van wie je houdt,
wees vergevend en zet je in om magie te creëren met kinderen die zich die uren tot hun dood herinneren en dan in Gods oor fluisteren over de kerstherinneringen die ze meenemen naar de eeuwigheid. Geef je kinderen het kostbaarste geschenk in het leven: je tijd, je toewijding, je onverdeelde
aandacht.
Misschien is de magie waar je zo lang geleden in geloofde nog steeds mogelijk,
maar alleen jij kunt het voor je kinderen laten gebeuren...
en misschien vind jij
dit jaar ook wel de magie en de rust die je zo hard nodig hebt.