Onlangs las ik een oud Russisch sprookje over Koschei de Onsterfelijke.
Koschei was een kwaadaardige tovenaar die bijna niet te doden viel, omdat hij zijn ziel verstopt had. Niet zomaar een beetje verstopt, maar grondig. Zijn ziel zat in een naald. De naald zat in een ei. Het ei in een eend. De eend in een haas. De haas in een ijzeren kist. En die kist lag begraven op een mythisch eiland dat alleen verscheen wanneer de zee daar toevallig zin in had.
Ge moet er maar opkomen.
Nou, vandaag zou Koschei zijn onsterfelijke ziel niet meer in een ei verstoppen. Hij zou ze in een website verstoppen.
Zo eentje waar ge bijna niet binnen geraakt.
Ge begint vol goede moed.
"Eerst een account aanmaken."
Dat lukt nog.
Dan een wachtwoord kiezen.
Dat blijkt te zwak.
Het moet minstens zestien tekens bevatten, een hoofdletter, een kleine letter, drie leestekens, twee hiërogliefen, een emoji, een oud-Noors runeteken en de meisjesnaam van uw overgrootmoeder.
Na twintig minuten typen hebt ge eindelijk een wachtwoord dat goedgekeurd wordt.
Tenminste... dat denkt ge.
Want eerst moet ge uw e-mailadres bevestigen. Daarvoor sturen ze u een codewoord. Dat zit natuurlijk verstopt in de spam.
Als ge eindelijk terug zijt op de website, is uw sessie verlopen.
Opnieuw aanmelden.
En dan komt het: "Tweestapsverificatie."
De code wordt verstuurd naar uw gsm. Je ontvangt niks.
Opnieuw. Weer niks .
Nog eens.
En nog eens
" U hebt teveel codes aangevraagd. Probeer opnieuw binnen 24 uur"
Na 24 u, weer niks
Gvd, die code is natuurlijk verstuurd naar je oude gsm, die vorig jaar in de wc gevallen is.
Dan maar kiezen voor "account herstellen".
"Geef uw herstelcode van 32 tekens in."
Die hebt ge ooit heel zorgvuldig bewaard.
Alleen weet ge niet meer waar. Waarschijnlijk in een mapje met de naam Belangrijk. Of Belangrijk Nieuw. Of Echt Belangrijk Definitief.
Na lang zoeken vind je je uiteindelijk wel terug.
Ge denkt: Eindelijk....
En dan: "Bewijs dat u geen robot bent."
Ge krijgt een vak met negen tegeltjes. "Klik alle verkeerslichten aan."
Ge doet dat. "Fout."
Nog eens. "Fout."
Nog eens. "Deze tegel bevat ook een stukje verkeerslicht."
Na een kwartier begint ge zelf te twijfelen of ge zelf eigenlijk wel een mens zijt.
Tussenin krijgt ge ook nog wat meldingen "Wij hebben vastgesteld dat u inlogt vanaf een onbekend apparaat."
Maar het is dezelfde computer waarop ge vandaag, gisteren, eergisteren en de voorbije acht jaar hebt ingelogd.
Stilaan begint ge te vermoeden dat ge zelf het onbekende apparaat zijt.
Afijn, na een eindeloze tijd zijt ge eindelijk op de plaats waar Koschei zijn ziel verstopt heeft.
Denkt ge
Want dan komt de melding: 404 - Pagina niet gevonden.
Of nog mooier: Er is een onverwachte fout opgetreden. Probeer later opnieuw.
Of " Website tijdelijk niet beschikbaar voor onderhoud , wij verontschuldigen ons voor het ongemak"
Ondertussen zit Koschei rustig een tas koffie te drinken.
Hij weet dat niemand ooit nog bij zijn ziel geraakt.
Niet omdat ze zo goed verstopt is.
Maar omdat de helft onderweg zijn wachtwoord vergeet en de andere helft besluit dat onsterfelijkheid eigenlijk ook niet zó belangrijk is.