“What does not kill me makes me stronger.”
— Friedrich Nietzsche
Er is een periode in je leven waarin je denkt dat het altijd licht zal blijven. Je loopt rond alsof de dagen oneindig zijn, alsof de tijd een voorraadkast heeft die nooit leeg raakt. Zorgeloos, een beetje dwaas misschien, maar gelukkig in die onnozelheid. Je weet gewoon nog niet wat het leven allemaal achter de hand heeft.
Tot het zijn rekening komt presenteren.
En geloof me, die rekening blijkt meestal een stuk hoger dan je ooit gedacht had.
Eerst in de vorm van verantwoordelijkheden die je niet langer kunt doorschuiven, later misschien in de gedaante van ziekte, verlies of verdriet. Plots moet je lasten dragen die zwaarder zijn dan je ooit had vermoed. Dingen die je niet kunt laten vallen. En vreemd genoeg, in die last zit ook iets dat je groter maakt dan je zelf had willen zijn.
Bij mij heette die last kanker.
Ze zeggen dat je groeit door wat je meemaakt. Das precies het soort zin dat veel mooier klinkt als het iemand anders overkomt.
Het voelt helemaal niet als groei, maar als ploeteren. Beslissingen nemen waar geen goede uitkomst voor bestaat. Fouten maken, ook al dacht je het begrepen te hebben. Je afvragen of je de kracht nog hebt om door te gaan, terwijl de tijd geen seconde vertraagt en je toch vooruit duwt.
Toch merk je, tegen wil en dank, dat er in dat alles iets verandert. Je ontdekt een zachtheid in jezelf die je vroeger niet kende. Je leert dat de last, hoe zwaar ook, je vasthoudt aan de grond, dicht bij wie je liefhebt. En elke keer dat je weer opkrabbelt na een val, voel je dat er, diep vanbinnen, een kracht zit die je niet zelf bedacht hebt, maar die er gewoon is.
De last van groei draag je niet vrijwillig. Je moppert er vaak op en je zou hem met plezier in de gracht kieperen. Liefst nog vandaag.
Tenminste... zo is het bij mij.
En toch weet ik: zonder die last zou ik niet de mens zijn die nu dit schrijft.
Misschien is dat wel de ironie van het bestaan: dat wat ons krom doet lopen, ons ook het meest menselijk maakt.
Al zou mijn rug daar graag een andere mening over hebben.