Ik las onlangs iets over een drugsbende waarbij de politie onder andere negenduizend pillen pregabaline had onderschept. Negenduizend! En dat bleek nog maar een stukje van de handel, want ook oxycodon, fentanyl en andere zware geneesmiddelen blijken op de illegale markt behoorlijk gegeerd.
Toen ik las wat dat spul op straat waard is, moest ik toch even slikken. België betaalt men voor een capsule pregabaline blijkbaar één tot vijf euro, afhankelijk van de dosis. Voor oxycodon werden op Nederlandse en Duitse illegale verkoopkanalen in 2024 prijzen van gemiddeld acht à negen euro per tablet vastgesteld. En een fentanylpleister? Die werd daar aangeboden voor gemiddeld twintig tot bijna achtentwintig euro.
Amai. Aan die prijzen zou een mens zijn medicijnkast nog bij de brandverzekering laten opnemen.
Oxycodon? Heb ik.
Pregabaline? Heb ik ook.
Fentanyl? Jawel, mijnheer, dat hangt hier zelfs met een pleister op mijn vel.
Verdorie. Blijkt dat Mr Willy op zijn drieënzeventigste zowat het volledige assortiment van een kleine drugsdealer in huis heeft. Volkomen legaal, netjes voorgeschreven en grotendeels betaald door de ziekteverzekering. En ik heb er niet eens een handelsregister voor moeten aanvragen.
Alleen begrijp ik één ding niet. Wat vinden die mensen daar in godsnaam zo plezierig aan? Want ge moet weten dat ik die rommel tegenwoordig dagelijks binnenkrijg. Niet omdat ik plotseling op mijn oude dag een nieuwe hobby ontdekt heb, maar omdat Ettertje en zijn twee weerspannige rugwervels anders behoorlijk lastig worden. En ondertussen heb ik toch al voldoende ervaring opgedaan om een redelijk gefundeerd oordeel over de kwaliteit van het product te kunnen vellen.
Welnu, ik ben niet tevreden. Helemaal niet zelfs.
Volgens wat ik over drugsgebruik lees, zouden die middelen onder bepaalde omstandigheden een gevoel van euforie kunnen veroorzaken. Een heerlijke roes, de zorgen even vergeten, misschien zelfs het gevoel dat de wereld er voor een tijdje wat vriendelijker uitziet.
Nou, daar heb ik voorlopig weinig van gemerkt. Geen hemelse gelukzaligheid. Geen prachtige kleuren die door de kamer zweven. Geen plotselinge overtuiging dat ik de koning van België ben, wat overigens een weinig benijdenswaardige promotie zou zijn.
Ik word er vooral geweldig suf van. Soms loop ik door het huis alsof ik een halve dag in het café heb doorgebracht, terwijl Ettertje intussen zelfs het kleine flesje wijn bij onze wekelijkse tête-à-tête van tafel heeft geveegd en ik al weken geen druppel alcohol meer heb aangeraakt. Achter mijn computer kan ik met een beetje pech al na drie zinnen mijn ogen nauwelijks nog openhouden.
En om het verhaal helemaal rond te maken: diezelfde legale drugs blijken mogelijk ook nog mee te werken aan een van de jongste attracties uit de Sukkelstraat. Bij pregabaline staat urine-incontinentie zelfs tussen de mogelijke bijwerkingen, terwijl oxycodon en fentanyl de werking van de blaas eveneens kunnen verstoren. Tel daar mijn diepe slaap, obstipatie en een bekkenbodem met wat kilometers op de teller bij en ge begint zowaar te begrijpen waarom Tena nummer één hier de laatste tijd promotie heeft gemaakt.
Ge krijgt bij die goudmijn blijkbaar de wateroverlast gratis bij. Daar betalen mensen dus geld voor. Veel geld zelfs.
Ik begin stilaan te vermoeden dat er ergens iets misloopt met mijn levering.Misschien krijg ik een afgekeurde partij. Of misschien heeft mijn apotheker per ongeluk de versie voor gepensioneerden besteld, waarbij ze de euforie eruit gehaald hebben en alleen de slaperigheid hebben laten zitten.
Ik zou het hem eigenlijk eens moeten vragen.
"Zeg, mijnheer de apotheker, ik heb een klacht over mijn oxycodon."
"Wat scheelt eraan, meneer Willy? Helpt het niet voldoende tegen de pijn?"
"Jawel, daar niet van. Maar ik heb gelezen dat andere mensen er negen euro per pil voor overhebben. En ik krijg er niet eens een beetje plezier bij."
Ik vermoed dat hij mij dan eerst eens aandachtig zal bekijken, om te zien of ik mijn ochtendmedicatie misschien dubbel genomen heb.
"Maar meneer Willy, dat zijn zware geneesmiddelen. Die dienen helemaal niet om plezier aan te beleven."
"Dat weet ik ook wel. Maar ge kunt toch moeilijk ontkennen dat er blijkbaar een heleboel mensen zijn die daar anders over denken. En die betalen er nog flink voor ook."
Waarschijnlijk zou hij vervolgens zijn ernstigste apothekersgezicht opzetten en mij proberen uit te leggen dat de werking bij iedereen anders is, dat misbruik bijzonder gevaarlijk kan zijn en dat ik vooral niet op het idee moet komen om zelf wat te experimenteren.
Alsof ik daar nog behoefte aan zou hebben. Ik ben tegenwoordig al blij wanneer ik de dag doorkom zonder met mijn hoofd op het toetsenbord in slaap te vallen.
En het strafste van heel die geschiedenis is dat ik mijn medicijnen nog nodig heb ook. Ik kan moeilijk besluiten dat de kwaliteit mij niet bevalt en de hele handel terugbrengen naar de winkel. Zonder die pillen en pleisters zou Ettertje waarschijnlijk al gauw zijn oude gewoontes hervatten, en die zijn aanzienlijk minder aangenaam dan mijn huidige zombieachtige bestaan.
Daar zit dus het venijn. Andere mensen doen soms de gekste dingen om aan die middelen te geraken. Ze kopen ze op de zwarte markt, betalen er bedragen voor waar ge een behoorlijke maaltijd van kunt kopen en nemen gezondheidsrisico's die niet te onderschatten zijn. Terwijl ik hier thuis, met een volkomen legale voorraad, geregeld zit te wachten tot de mist in mijn bovenkamer eindelijk wat optrekt.
Ik hou het dus maar bij mijn apotheker. Die kent mijn voorschriften, weet wat ik nodig heb en zorgt er tenminste voor dat Ettertje niet opnieuw met heel zijn hebben en houden op mijn rug springt.
En misschien moet ik hem gewoon eens vragen of hij iets aan die bijwerkingen kan doen.
Niet dat ik plotseling op zoek ben naar die beroemde roes, maar een beetje wakker en droog blijven zou tegenwoordig al sensationeel genoeg zijn.
PS — Voor wie denkt dat Mr Willy zwaar overdrijft:
mijn denkbeeldige klacht bij de apotheker is verzonnen, maar de illegale handel in deze geneesmiddelen helaas niet. De cijfers komen onder meer uit Het Nieuwsblad van 25 juli 2025, op basis van gegevens van minister Frank Vandenbroucke, en uit de European Drug Trends Monitor van december 2024. De Belgische straatwaarde van pregabaline bedraagt volgens die gegevens één tot vijf euro per pil. De genoemde prijzen voor oxycodon en fentanylpleisters zijn afkomstig uit onderzoek naar illegale verkoopkanalen in Nederland en Duitsland.
Voor wie zelf eens wil kijken:
- Het Nieuwsblad — Explosie van illegale 'arme-mensen-drug' baart zorgen
- European Drug Trends Monitor — december 2024