Eindelijk weet ik nu precies hoe het zit met mijn dierenriem. Een ijverige horoscoopuitbater heeft mij namelijk de nodige documentatie toegestuurd, en als je daar eenmaal in begint te lezen, dan blijkt het universum plots een heel duidelijke mening te hebben over uw persoon.
Vroeger dacht ik dat ik een Boogschutter was. Zo’n centaur die half paard, half mens door het leven galoppeert en ondertussen pijlen afschiet op alles wat beweegt. Dat leek mij wel iets. Niet dat ik ooit iemand met een pijl geraakt heb — behalve misschien mezelf — maar temperament zou ik volgens die horoscopen dus wel hebben.
Tot iemand mij er onlangs fijntjes op wees dat een mens best eerst eens naar de kalender kijkt voor hij zichzelf half paard verklaart.
Want ik ben geboren op 2 september 1952.
En dat blijkt dus helemaal geen Boogschutter te zijn, maar een Maagd.
Nu is dat op zich al een kleine ontgoocheling. Want een Maagd klinkt minder heroïsch dan een centaur met een gespannen boog. Een Maagd zit eerder rustig ergens op een stoel een boodschappenlijstje te ordenen of de inhoud van een kruidenkastje alfabetisch te rangschikken. Maar goed, men moet het nemen zoals het komt.
De heersende planeet van de Maagd blijkt Mercurius te zijn.
En Mercurius, voor wie het niet meer zo scherp op het netvlies heeft staan, is in de Griekse mythologie de god van woorden, boodschappers en verhalen. Een nerveus type met gevleugelde sandalen dat de hele dag berichten van de ene god naar de andere liep te sleuren.
Dat vond ik al een merkwaardig toeval.
Maar toen begon ik — uit pure nieuwsgierigheid — ook eens naar de Chinese astrologie te kijken. Want daar werken ze met dieren en elementen, en dat geeft meestal een heel ander beeld van uw persoonlijkheid.
Volgens die Chinezen ben ik geboren in het Jaar van de Slang.
Dat klinkt op het eerste gezicht een beetje verdacht. Een slang roept bij de meeste mensen niet onmiddellijk warme gevoelens op. Maar volgens de Chinese wijzen is de slang een wijze, bedachtzame en observerende figuur, iemand die eerst nadenkt en dan pas spreekt.
Daar kan ik mij dus nog net in vinden.
Maar ook daar komt nog een element bij, en mijn geboortejaar blijkt het jaar van de Water-Slang te zijn.
En nu komt het mooie.
Want volgens de Chinese kosmologie hoort het element water bij één bepaalde planeet.
En die planeet is opnieuw…
Mercurius.
Met andere woorden: zowel de oude Chinezen als de Griekse goden hebben, elk op hun eigen manier en zonder onderling overleg, beslist dat ik onder het bestuur van Mercurius geboren ben.
En Mercurius is dus de planeet van schrijvers, boodschappers en vertellers.
Dat is toch een merkwaardig toeval.
Want ik zit hier al jaren stukjes te schrijven, blogs te maken en verhalen bijeen te pennen alsof mijn leven ervan afhangt.
Dus ofwel is astrologie complete onzin.
Ofwel heeft het universum destijds — ergens boven de wolken — besloten dat ik best een beetje zou schrijven om de tijd te doden.
En eerlijk gezegd vind ik dat geen slechte taak voor een Slang onder Mercurius. ✍️🐍
Reactie plaatsen
Reacties